Еден од најзначајните прехранбени производи во современиот свет е познатиот кари во прав. Многумина од нас го користат при подготовка на разни јадења, честопати без да ги сфатат многуте здравствени придобивки што овој зачин им ги нуди на нашите тела.
Неговото потекло датира од далечната Индија; научните истражувања сугерираат дека индиската кујна треба да биде дел од исхраната на секого барем еднаш месечно – или почесто, доколку е можно.
Основните состојки на оваа егзотична мешавина се коријандер, куркума, ким и пискавец; други зачини се додаваат во зависност од посакуваниот вкус, што резултира со различни мешавини од кари.
Карито може да се опише како мешавина од зачини што може да се прилагоди според личните преференции. Најпознати сорти се индиското кари и тајландското кари. Исто така е важно да се напомене дека карито треба да се чува во темни садови, бидејќи изложеноста на сончева светлина предизвикува да ја изгуби својата боја, лутина и целокупен квалитет.
Нутритивна вредност на кари
Можеме да кажеме дека карито е извор на минерали како што се манган, железо, бакар, магнезиум, фосфор, селен и цинк, од кои манганот е најзастапен.
Што се однесува до витамините, преовладуваат витаминот Е, витаминот К и витамините од групата Б, додека другите состојки вклучуваат диететски влакна, β-каротен и фитостерол. Приближно 100 грама кари во прав содржи 325 kcal / 1360 kJ, од кои повеќето се јаглехидрати, масти и протеини.
Каде се користи кари?
Иако овој зачин е покарактеристичен за азиската култура, сè повеќе се користи во западните култури.
Бидејќи е зачин, можете да го користите според вашите желби при подготовка на разни видови јадења, почнувајќи од месо, житарки и зеленчук до десерти. Се препорачува за употреба со морска храна, пилешко или во преливи за салати.
Што покажале научните истражувања за кари?
По оброк со висока содржина на масти, нивото на триглицериди во крвта се зголемува.
Студија спроведена на Универзитетот Пен Стејт и објавена во *The Journal of Nutrition* покажа дека додавањето кари може да го намали оксидативниот стрес и ризикот од развој на хронични заболувања.
Шест мажи со прекумерна тежина учествуваа во студијата, консумирајќи оброци со висока содржина на масти. Две лажици мешавина од зачини – што содржат кари, билки и цимет – беа послужени со оброкот, додека контролната група го јадеше истиот оброк без зачините.
По оброкот, анализата на крвта покажа дека во групата што ги консумирала зачините, антиоксидантниот капацитет се зголемил за 13%, нивото на инсулин се намалило за 20%, а нивото на триглицериди во крвта било за 30% пониско.
Намалувањето на нивоата на триглицериди било под влијание на рузмарин, оригано, цимет, куркума, црн пипер, каранфилче, лук и пиперка – зачини чија силна антиоксидантна активност е докажана и во лабораторија.
Иако составот на карито варира, неговата главна состојка – куркума – е секогаш присутна. Куркумата му дава на карито неговата препознатлива боја и содржи куркумин, кој ги намалува нивоата на холестерол. Куркуминот делува така што ја поттикнува синтезата на HDL, со што се намалува нивото на LDL, таканаречениот „лош холестерол“.
wish.hr
