Пејрониевата болест е заболување на сврзното ткиво на пенисот кое може да предизвика негово искривување, болка при ерекција, нарушување на сексуалната функција, а во потешките случаи и неможност за сексуален однос. Иако многу мажи избегнуваат да зборуваат за овој проблем поради срам или непријатност, навременото препознавање на симптомите и прегледот кај уролог се важни за правилно лекување.

Што претставува Пејрониевата болест?

Пејрониевата болест (Peyronie’s disease) е состојба при која во обвивката на еректилните тела на пенисот се создава фиброзно, односно лузнесто ткиво, познато како плака.

Ова ткиво е помалку еластично од околното здраво ткиво. При ерекција, кога пенисот се исполнува со крв и се зголемува, зафатениот дел не може нормално да се растегне. Како последица, пенисот може да се искриви нагоре, надолу или настрана.

Кај некои мажи се појавува и стеснување на одреден дел од пенисот, вдлабнување или промена на неговата должина.

Важно е да се нагласи дека не секое искривување на пенисот претставува болест. Одредена природна закривеност е нормална, особено ако постои уште од младоста, не се менува и не предизвикува болка или функционални проблеми.

Пејрониевата болест најчесто се карактеризира со новонастаната или прогресивна промена на формата на пенисот.

Кои се првите симптоми?

Почетните симптоми можат да бидат различни, а кај некои мажи се развиваат постепено во текот на неколку недели или месеци.

Најчести се:

  • Болка при ерекција – еден од можните рани симптоми, особено во активната фаза на болеста.
  • Појава на тврдо задебелување – под кожата може да се напипа тврдо подрачје или јазол.
  • Постепено искривување на пенисот – промена на неговата форма која претходно не постоела.
  • Чувство на затегнување – особено при ерекција.
  • Намалување на должината – пенисот може да изгледа пократок поради промените во еластичноста.
  • Промени во ерекцијата – кај дел од пациентите се јавува потешкотија во постигнување или одржување ерекција.

Болеста не мора секогаш да предизвикува болка. Кај некои пациенти првиот забележлив знак е искривувањето.

Зошто се појавува болеста?

Точната причина за Пејрониевата болест не е целосно разјаснета.

Се смета дека кај дел од мажите болеста е поврзана со повреди или повторувани микроповреди на пенисот, најчесто при сексуален однос или други механички оптоварувања.

Кај предиспонирани лица, процесот на заздравување може да биде нарушен, поради што наместо нормално обновување на ткивото се создава прекумерно лузнесто ткиво.

Меѓу факторите поврзани со поголема веројатност за појава на болеста се возраста, наследната предиспозиција и одредени заболувања на сврзното ткиво, како Дипитреновата контрактура, која предизвикува задебелување на ткивото на дланката.

Болеста почесто се дијагностицира кај мажи во средна и повозрасна животна доба, но може да се појави и кај помлади мажи.

Пејрониевата болест не е сексуално пренослива инфекција, не е заразна и не претставува рак.

Какви здравствени проблеми може да предизвика?

Пејрониевата болест не е опасна по живот, но може значително да го наруши сексуалното и психолошкото здравје на мажот.

Најсериозните последици се поврзани со сексуалната функција.

Еректилна дисфункција: Кај дел од пациентите се јавува намалена способност за постигнување или одржување ерекција. Според Европската асоцијација за урологија, еректилна дисфункција е забележана кај приближно 30 до 71 процент од пациентите со Пејрониева болест, зависно од испитуваната популација.

Отежнат сексуален однос: Поголемото искривување може да предизвика болка и механички потешкотии при сексуален однос, а во потешки случаи и да го оневозможи.

Намалување на должината и промена на формата: Поради лузнестото ткиво може да дојде до скратување, стеснување или деформација на пенисот.

Психолошки последици: Анксиозност, намалена самодоверба, страв од сексуален неуспех, депресивни симптоми и нарушување на партнерските односи се можни последици.

Болеста не предизвикува директно неплодност преку нарушување на создавањето сперматозоиди, но може индиректно да го отежне зачнувањето доколку сексуалниот однос стане невозможен. Uroweb +1

Две фази на болеста – зошто е важно раното откривање?

Лекарите разликуваат две основни фази.

Активна или акутна фаза: Во овој период се создава лузнестото ткиво, искривувањето може да напредува, а често е присутна болка. Фазата може да трае повеќе месеци, понекогаш и до 18 месеци.

Стабилна или хронична фаза: Искривувањето престанува значително да се менува, а болката најчесто се намалува или исчезнува. Сепак, деформацијата може да остане трајна.

Исчезнувањето на болката не значи дека болеста е излекувана.

Дали постои лекување?

Да. Постојат повеќе начини на лекување, но изборот зависи од фазата на болеста, степенот на искривување, болката и еректилната функција.

Кај поблагите случаи, кога нема значајни функционални проблеми, урологот може да препорача следење без непосреден третман.

Во активната фаза можат да се користат лекови за ублажување на болката. Кај одредени пациенти се применуваат специјализирани уреди за контролирано истегнување на пенисот, под медицински надзор.

Постојат и инјекциски третмани насочени кон фиброзното ткиво. Една од проучените терапии е колагеназата, која може да го намали искривувањето кај соодветно избрани пациенти, но не е достапна на сите пазари. Во Европа производот е повлечен од производителот.

Кај потешките случаи, кога болеста е стабилна и искривувањето значително го отежнува сексуалниот однос, може да се препорача хируршка корекција.

Важно е да се знае дека не постои таблетa со докажана способност сигурно да го отстрани искривувањето. Исто така, терапијата со ударни бранови може да има улога во намалување на болката, но не се препорачува како метод за исправување на пенисот. EAU Patient Information +1

Може ли да се спречи Пејрониевата болест?

Во моментов не постои сигурен и научно потврден начин за целосна превенција на Пејрониевата болест.

Сепак, бидејќи повредите и микроповредите на пенисот се сметаат за еден од можните фактори во нејзиното настанување, разумно е да се преземаат мерки за намалување на ризикот од повредување.

Се препорачува:

  • Избегнување груби сексуални активности и нагло свиткување на пенисот при ерекција.
  • Користење лубрикант кога е потребно за намалување на триењето и ризикот од повреда.
  • Навремено лекување на еректилната дисфункција, која може да придонесе за повреди при сексуален однос.
  • Контрола на дијабетесот и другите хронични заболувања, како дел од грижата за општото и сексуалното здравје.
  • Навремена консултација со уролог доколку се забележи ново искривување, болка или тврдо задебелување.

Овие мерки можат да помогнат во намалување на повредите и зачувување на сексуалното здравје, но не е докажано дека со сигурност го спречуваат развојот на болеста.

Кога треба да се посети уролог?

Преглед кај уролог е препорачлив при секое новонастанато искривување на пенисот, појава на тврдо задебелување, болка при ерекција или забележливо влошување на сексуалната функција.

Дијагнозата најчесто се поставува преку разговор со пациентот и физички преглед. Во одредени случаи се прави ултразвучен или доплер-преглед за процена на ткивото и циркулацијата.

Ако при сексуален однос дојде до нагла силна болка, звук на пукање, брзо губење на ерекцијата и појава на оток или модринки, потребна е итна медицинска процена поради сомневање за фрактура на пенисот, што е различна состојба.

Дали болеста може сама да исчезне?

Кај многу пациенти болката со текот на времето се намалува, но целосното спонтано повлекување на искривувањето е релативно ретко.

Поради тоа, не треба да се чека болеста значително да напредува пред да се побара лекарска помош.

Заклучок: Пејрониевата болест е здравствен проблем кој заслужува внимание, но не треба да биде причина за срам. Раното препознавање на симптомите, точната дијагноза и соодветниот третман можат да помогнат во зачувување на сексуалната функција и квалитетот на животот. Најважно е мажите да не прибегнуваат кон непроверени препарати или самостојно механичко исправување на пенисот, туку да побараат стручен совет од уролог.

Извори за медицинските информации: Американски национален институт за дијабетес, дигестивни и бубрежни заболувања (NIDDK)⁠Attachment.png и Европска асоцијација за урологија (EAU), клинички препораки за 2026 година⁠Attachment.png.

Чага е печурка што навистина изгледа грдо, но поседува извонредни лековити својства.ЗдравјеИсхрана

Чага е печурка што навистина изгледа грдо, но поседува извонредни лековити својства.

redakcijaredakcijaавгуст 3, 2026
Омега-3 – мали промени за големи здравствени резултатиЗдравјеИсхрана

Омега-3 – мали промени за големи здравствени резултати

redakcijaredakcijaавгуст 4, 2026
Хондроитин сулфат – за болки во зглобовите и обновување на ‘рскавицатаЗдравјеИсхрана

Хондроитин сулфат – за болки во зглобовите и обновување на ‘рскавицата

redakcijaredakcijaноември 2, 2026