Нарушувањата на тироидната жлезда денес стануваат сè почести. Жените се погодени пет пати почесто од мажите. Според најновите податоци, едно од дваесет лица страда од некаква форма на нарушување на тироидната жлезда. Фактори кои придонесуваат за тоа се стресниот начин на живот, небалансираната исхрана, хормоналните промени за време на бременоста и менопаузата, како и генетската предиспозиција. Болестите на тироидната жлезда се манифестираат како нарушувања во производството и лачењето на тироидните хормони.
Хипертироидизам (прекумерно лачење на тироидни хормони)
Хипотироидизам (недоволно лачење на тироидни хормони)
Тироидната жлезда е одговорна за производство на хормони кои го регулираат метаболизмот; без разлика дали лачењето на хормони е прекумерно или недоволно, тоа влијае на физичката активност.
Хипертироидизам
Прекумерното лачење на тироидни хормони доведува до несакани ефекти како што се:
Тахикардија (брз срцев ритам)
Зголемено губење на тежина
Несоница
Остеопороза
Прекумерно потење и нетолеранција на топлина
Анксиозност
Тахикардија
Главниот проблем и пречка за занимавање со спорт е тахикардијата, која се интензивира за време на физичка активност и може да достигне нивоа каде што физичката активност станува невозможна и мора да се прекине. Доколку имате прекумерно лачење на тироидни хормони придружено со тахикардија, мора да се консултирате со вашиот ендокринолог пред да започнете каква било физичка активност.
Прекумерно губење на тежина
Друг клучен симптом е прекумерното губење на тежина, што може да доведе до слабост, замор и брзо намалување на капацитетот за вежбање. Физичката активност согорува калории кои мора да се надополнат. Бидејќи дневните обврски понекогаш можат да го отежнат консумирањето на правилен оброк, можете да се свртите кон додатоци дизајнирани за закрепнување по тренингот и градење мускули – како што е Protein 80 Plus.

Хипертироидизмот, исто така, предизвикува несоница; овој недостаток на сон ги нарушува перформансите при вежбање, отежнувајќи го завршувањето на тренингот и зголемувајќи го ризикот од повреда.
Сепак, се препорачува вежбање, бидејќи состојбата често се поврзува со остеопороза. За да се спречи ова, лицата со хипертироидизам треба да одржуваат балансирана исхрана, да земаат додатоци на калциум и да се занимаваат со физичка активност.
Кои видови вежби се препорачуваат при хипертироидизам?
Вежбите за сила се многу поважни од аеробните вежби, бидејќи имаат поголемо влијание врз здравјето на коските и изградбата на мускулите. Овој тип на вежбање помага во спречувањето на остеопороза и губењето на мускулна маса – што е чест проблем, бидејќи забрзаниот метаболизам го поттикнува губењето на мускулите. Ова не ги исклучува кардио вежбите; тие можат да бидат дел од секоја рутина за вежбање, но треба да сочинуваат само околу 20% од вкупниот тренинг.
Обезбедувањето период од 48 часа за закрепнување помеѓу тренинзите е од клучно значење за телото да се опорави. Според тоа, три до четири сесии неделно претставуваат оптимална фреквенција за лицата со хиперактивна тироидна жлезда.
Хипертироидизмот понекогаш е придружен со немир, тремор и анксиозност; затоа, соодветни физички активности за такви лица вклучуваат јога, таи чи или форми на медитација – кои не мора нужно да бидат од источно потекло. Психолозите честопати го наведуваат и риболовот како форма на медитација. Изберете активност што помага да се смири срцевиот ритам и да се ублажат чувствата на немир.
Хипотироидизам
Намаленото лачење на тироидните хормони води до:
Зголемување на телесната тежина без зголемен внес на храна
Прекумерен замор
Депресивни состојби
Прекумерно чувство на студ
Нема сомнение дека вежбањето е клучен дел од справувањето со хипотироидизмот. Сепак, не сите форми на вежбање се соодветни, а разбирањето на одредени факти е од суштинско значење за максимизирање на придобивките од физичката активност.
Придобивките од физичката активност за лицата со хипотироидизам вклучуваат:
Ослободување на хормон за раст
Зголемено лачење на „хормони на среќа“
Зголемена синтеза на азотен оксид
Подобрена чувствителност на инсулинските рецептори
Зголемен имунитет
Ослободување на хормон за раст
Хормонот за раст (соматотропин) извршува различни функции, вклучувајќи промовирање на употребата на масти за енергија, стимулирање на репродукција и регенерација на клетките, подобрување на синтезата на протеини во клетките, поттикнување на раст на мускулите и зголемување на апсорпцијата на калциум во коските, со што придонесува за густината на коските.
Студиите покажаа дека ослободувањето на хормон за раст се зголемува со интензитетот на вежбањето. Хипотироидизмот доведува до зголемување на телесните масти и намалена апсорпција на калциум, што укажува на зголемена потреба за природно зголемување на нивоата на хормон за раст.
Зголемено лачење на „хормони на среќа“
Докажано е дека ендорфините и серотонинот се ослободуваат за време на вежбање; сепак, нивото на лачење се чини дека значително варира од личност до личност, при што некои бараат поголем интензитет на вежбање од другите. Ендорфините нудат низа позитивни ефекти, како што се ублажување на болката, намалување на стресот и подобрување на расположението. Хашимотовата болест – форма на хипотироидизам – предизвикува депресија токму поради недостаток на овие „хормони на среќа“.

Зголемена синтеза на азотен оксид
Азотниот оксид е молекула што ја користат клетките за комуникација едни со други и пренесување сигнали низ целото тело. Тој ја подобрува циркулацијата, со што придонесува за срцевата функција и го подобрува доставувањето на хранливи материи и кислород до клетките на телото. Ова олеснува подобро закрепнување и ги зголемува нивоата на енергија.
Азотниот оксид игра витална улога во кардиоваскуларната, имунолошката и мозочната функција. Некои студии покажуваат дека неговата активност е зголемена за време на вежбање со висок интензитет; сепак, потребна е претпазливост, бидејќи тренинзите не треба да се продолжуваат во случаи на хипотироидизам. Може да се појави прекумерен замор, што ја прави физичката активност контрапродуктивна.
Подобрена чувствителност на инсулинските рецептори
Дијабетесот тип 2 може да биде последица на хипотироидизам. Инсулинот го олеснува влегувањето на гликозата во клетките; кога некое лице развива инсулинска резистенција, шеќерот се акумулира во крвотокот, што доведува до дијабетес. Аеробниот тренинг ја подобрува чувствителноста на инсулин и го зголемува бројот на протеински молекули (транспорери на гликоза). Зајакнување на имунитетот
Со ослабен имунитет, сите последици од хипотироидизмот се влошуваат. Најприродниот начин за одржување на имунитетот е физичката активност.
Кои форми на вежбање се индицирани за хипотироидизам
Аеробните вежби се одличен избор за пациенти со хипотироидизам, бидејќи спречуваат болести на срцето и крвните садови и многу депресивни состојби што можат да се појават.
Единствената мерка на претпазливост во однос на физичката активност е да не претерувате. Постои тенка граница помеѓу физичката активност што е корисна и онаа што е штетна за оваа состојба.

Прекумерното вежбање ѝ штети на тироидната жлезда бидејќи го изложува телото на стрес, ја зголемува воспалителната реакција, го ослабува имунолошкиот систем и ги исцрпува хранливите материи неопходни за нормално функционирање на жлездата. За да бидете сигурни дека го правите најдоброто за вашето тело, пулсот не треба да надминува 70% од вашиот максимален пулс. Максималниот пулс можете да го пресметате така што од бројот 220 ќе ја одземете вашата возраст.
Нарушувањата на тироидната жлезда се сложени состојби кои влијаат врз главните телесни системи. За да обезбедите добар квалитет на живот, мора да го прилагодите начинот на живот кон вашата состојба. За да се чувствувате добро и да ги забавите или запрете негативните ефекти од нарушувањето на тироидната жлезда, потребно е да ја прилагодите исхраната и да вклучите некаква форма на физичка активност во вашето секојдневие.




